.:WŚCIEKLIZNA:.

Wścieklizna jest najbardziej niebezpieczną chorobą wirusową atakującą zwierzęta domowe. Mimo że jej przypadki są stosunkowo rzadkie, należy poświęcić jej znaczną uwagę, ponieważ może być przenoszona na ludzi i zawsze kończy się tragicznie, jeśli jej objawy rozwiną się. Jedyną w pełni pewną Formą stwierdzenia wścieklizny jest badanie pośmiertne.

.:GRZYBICA SKÓRY:. - mikrosporoza

Grzybica skóry, określana też jako dermatofitoza, jest chorobą skóry powodowaną przez grzyby. Najczęściej wywołują ją Microsporum canis lub Microsporum gypseum. Te same grzyby mogą być przyczyną schorzenia u licznych gatunków zwierząt, a także u ludzi.

.:NIEDOKRWISTOŚĆ ZAKAŹNA KOTÓW:.

(HEMOBARTONELOZA)

Hemobartoneloza jest przyczyną niedokrwistości kotów na całym świecie. Czynnikiem zakaźnym wywołującym tę chorobę jest drobnoustrój z rzędu Rickettsiales, wnikający do krwinek czerwonych i niszczący je. Nie wiadomo dokładnie, w jaki sposób choroba jest przenoszona pomiędzy kotami. Może być ona jednak przenoszona na nie narodzone płody wewnątrz macicy. Prawdopodobną drogą zakażenia mogą być też rany kąsane. Być może nosicielami są pchły i inne owady. Schorzenie częściej notuje się u kocurów niż u kotek.

.:BIAŁACZKA KOTÓW:.

(FeLV)

Używany przez lekarzy skrót FeLV pochodzi od angielskiej nazwy wirusa (feline leukemia virus). Powoduje on najczęściej występującą dziś śmiertelną chorobę kotów. Do niedawna najczęściej występującą chorobą wirusową kotów było zakażenie górnych dróg oddechowych, wywoływane przez herpeswirusy, obecnie jednak najczęstszą chorobą jest białaczka. Wielu właścicieli kotów wierzy, że utrzymywanie kotów w ścisłej izolacji pozwala uniknąć tej choroby. Nie jest to jednak prawdą. Choroba ta jest przyczyną jednej trzeciej zejść śmiertelnych w wyniku schorzeń nowotworowych. Część zwierząt umiera z powodu zmian, jakie powoduje ona w układzie krwiotwórczym i systemie odpornościowym. Inne, osłabione przez nią, umierają w wyniku rozwinięcia się innych, wtórnych schorzeń.

.:ZAKAŹNE ZAPALENIE OTRZEWNEJ KOTÓW:.

(FIP)

Używana zwykle przez lekarzy nazwa tej choroby (FIP) pochodzi od skrótu angielskiego określenia feline infectious peritonitis. Należy ona do najczęstszych chorób kotów. Wywoływana jest przez wirusy należące do rodziny koronawirusów. Chociaż może wystąpić u zwierząt w każdym wieku, najczęściej atakuje koty poniżej piątego roku życia. Nie stwierdza się zależności między płcią bądź rasą a częstotliwością występowania choroby. Chociaż została opisana w latach sześćdziesiątych, do końca lat siedemdziesiątych nie udało się wyizolować wirusa, będącego jej przyczyną.

.:WIRUS NIEDOBORU IMMUNOLOGICZNEGO KOTÓW:.

(KOCI AIDS LUB FIV)

Używane przez lekarzy określenie tej choroby jako FIV jest skrótem angielskiej nazwy feline immunodeficiency virus. Choroba wywoływana przez ten wirus jest odpowiednikiem choroby ludzi, określanej jako AIDS. Choć są to różne choroby i nie ma możliwości krzyżowego zakażenia ludzi i kotów wirusem FIV, ich objawy są niemal identyczne. Po raz pierwszy wyizolowano FIV i określono go jako przyczynę tej choroby w 1986 r. Zaliczany jest on do grupy retrowirusów, podrodziny lentivirusów.

.:BORELIOZA:. - CHOROBA Z LYME

Często sądzi się, że choroba z Lyme występuje jedynie u psów i ludzi. Może ona jednak dotykać również koty. Przyczyną choroby jest bakteria Borrelia burgdorferi. W okolicach gdzie borelioza występuje często, koty są na nią narażone, choć nie w tak dużym stopniu jak psy. Autorzy leczą średnio jeden przypadek boreliozy kotów na sto przypadków tej choroby u psów. Uważa się, że koty są mniej podatne na boreliozę niż psy Może być to po części powodowane faktem zachowywania przez koty większej czystości okrywy włosowej, co zmniejsza niebezpieczeństwo inwazji przenoszących chorobę kleszczy i innych pasożytów zewnętrznych. Wydaje się, że układ odpornościowy kota ma większą zdolność do produkowania przeciwciał bakterii Borrelia burgdorferi.

.:.:CHLAMYDIOZA KOTÓW:. - (PAPUZICA, PSITAKOZA)

Ta choroba kotów wywoływana jest przez mikroorganizmy Chlamydia psittaci. W ostatnim dziesięcioleciu coraz częściej są one rozpoznawane jako przyczyna schorzeń dróg oddechowych u kotów. Okazuje się, że są znacznie bardziej rozpowszechnione, niż dotąd przypuszczano. Chlamydia, pomimo rosnącego ich występowania, są mniej powszechne niż herpeswirusy i kaliciwirusy.

.:KALCIWIRUS:.

Kaliciwirus jest jedną z głównych przyczyn chorób dróg oddechowych u kotów. Przyczyną okoto 40% zakażeń dróg oddechowych są kaliciwirusy. W odróżnieniu od wielu innych wirusów powodujących choroby kotów, reprezentowany jest on przez kilka szczepów, toteż objawy i natężenie zakażenia mogą się znacznie różnić. Pewne szczepy są bardziej niebezpieczne niż inne.

.:KATAR KOCI:.

Autorzy oceniają, że wirusowe zakażenie górnych dróg oddechowych stanowi około 50% leczonych przez nich chorób układu oddechowego. Zazwyczaj jest ono powodowane przez herpeswirusy.

.:PANLEUKOPENIA:.

Choroba ta jest jedną z najdawniej znanych chorób, atakujących koty na całym świecie. Jednakże aż do lat sześćdziesiątych przyczyna tej choroby nie była dokładnie poznana. Obecnie wiadomo, że czynnikiem odpowiedzialnym za powstawanie panleukopenii jest wirus, a dokładniej parwowirus. Historyczne znaczenie ma fakt, że parwowirus psów, który pojawił się w latach siedemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, zabił tysiące psów w całym kraju. Parwowirus psów wciąż stanowi zagrożenie i prawdopodobnie jest przyczyną śmierci większej liczby tych zwierząt niż wszystkie inne choroby zakaźne psów razem wzięte.