.:GLISTNICA:.U kotów najczęściej występują dwa gatunki glist: Toxascaris leonina i Toxocara cali. Ich cykl rozwojowy jest podobny. Obecność Toxocara cali jest powszechniejsza. Drogi inwazji zależne są od wieku kota. Dorosłe zwierzęta najczęściej zarażają się, zjadając odchody kotów, będących nosicielami dojrzałych, składających jaja robaków.
Natomiast rzadziej zjadając gryzonie, spożywające jaja robaków, które przeszły przez przewód pokarmowy zarażonych kotów. Kocięta mogą zostać zarażone bezpośrednio przez matkę już w okresie życia płodowego, tuż po porodzie, kiedy są karmione przez matkę, lub zjadając jaja pasożytów, tak jak koty dorosłe. Kiedy jaja zostaną zjedzone, jedną z dwu niżej opisanych dróg docierają do jelit, w których dojrzewają:
1. Toxascaris leonina dojrzewają w ścianach jelita, a następnie wracają do ich światła, gdzie żyją w postaci dojrzalej.
2. Toxocara cati wnikają do ścian jelita, skąd naczyniami chłonnymi wędrują do wątroby, a następnie naczyniami krwionośnymi do płuc. Dojrzewają w tkance płuc i przez tchawicę dostają się do gardła, skąd zostają połknięte i dostają się do jelit, w których żyją w formie dojrzałej. Bytując w jelitach, odżywiają się zawartymi tam składnikami pokarmowymi, co odbywa się kosztem żywiciela. Jeśli kocięta zostaną zarażone w okresie życia płodowego lub podczas ssania matki, larwalne stadia robaków odbywają swą wędrówkę. Część larw dociera do jelit, osiągając postać dojrzałą, a część otorbia się w tkankach, aby w przyszłości stać się źródłem inwazji dla następnej generacji kociąt w okresie ich życia płodowego lub poprzez mleko matki. 
Jakie są objawy?
Glisty mogą powodować wyniszczenie szczególnie u młodych kociąt. Wszyscy znamy wygląd wynędzniałych kociąt z powiększonym brzuszkiem, przebywających w niehigienicznych warunkach. Zaatakowane przez pasożyty kocięta, u których nie zawsze widoczne są zmiany zewnętrzne, przegrywają z pasożytami walkę o pożywienie, ponieważ robaki pozostawiają dla nich w jelitach niewiele składników odżywczych. Gdy robaków jest bardzo dużo, mogą spowodować zatkanie światła jelita. Stale drażnienie ścian jelita jest przyczyną wymiotów i biegunki. Migracja robaków przez płuca może być przyczyną zapalenia płuc. Podrażnienie tchawicy i gardła może powodować ataki kaszlu i wymioty. Kocięta i koty dorosłe, nawet jeśli nie wykazują tych zewnętrznych objawów, mają "niezdrowy" wygląd, ich okrywa włosowa jest zmierzwiona, chudną i są bardziej podatne na inne choroby.
Dorosłe robaki składają jaja, które można stwierdzić w laboratoryjnym badaniu kału. Dorosłe osobniki w kale wyglądają jak makaron spaghetti. Czasem robaki mogą być też wykasływane przez kota.
Jakie grozi niebezpieczeństwo?
Jak stwierdzono omawiając objawy, obecność glist może dawać różne następstwa. Choć niektóre zwierzęta mogą nie wykazywać większych zaburzeń, u innych glisty powodują znaczne pogorszenie kondycji. Szczególnie wrażliwe są kocięta, które z braku potrzebnych składników odżywczych mogą umrzeć.
Jak postępować?
Dostępne są środki przeciw-pasożytnicze w różnych formach, przeznaczone dla kociąt i zwierząt dorosłych. Bardzo ważne jest regularne odrobaczanie kociąt. W pewnych przypadkach do usunięcia wszystkich pasożytów konieczne jest wielokrotne powtarzanie zabiegu przez kilka tygodni. Dorosłe koty, mające możliwość kontaktu z innymi zwierzętami, powinny być odrobaczane przynajmniej dwukrotnie w ciągu roku. Dla stwierdzenia obecności pasożytów należy wykonywać badanie kacu. W rzadkich przypadkach formy larwalne pasożytów mogą atakować ludzi, zwłaszcza dzieci. U ludzi określane jest to jako larwa trzewna migrująca. Glisty te nie przekształcają się u ludzi w postać dojrzałą. Obecność larw migrujących może się objawiać bólami brzucha. Ludzie zarażają się połykając jaja, które znalazły się w odchodach kota. Zarażenia ludzi są rzadkie i nie stanowią znacznego problemu w dziedzinie zdrowia publicznego.
|
