.:KRWIAK UCHA:.

Jak wspomniano wcześniej, małżowina uszna jest zbudowana z dwu warstw skóry, między którymi znajduje się chrzęstny zrąb. Do koniuszka ucha docierają liczne naczynia krwionośne i nerwy, biegnące z wnętrza głowy. Uraz małżowiny usznej może spowodować przerwanie lub uszkodzenie delikatnych naczyń krwionośnych w tej okolicy Urazy mogą być skutkiem rozerwania małżowiny lub ugryzienia przez inne zwierzę. Ponadto zakażeniom ucha zewnętrznego z reguły towarzyszy znaczna bolesność, co powoduje intensywne drapanie uszu. W wyniku drapania może dochodzić do dodatkowych urazów.

Kiedy główne naczynia przebiegające wewnątrz małżowiny ucha zostaną przerwane, duża ilość krwi dostaje się między skórę a chrząstkę leżącą wewnątrz małżowiny. To nagromadzenie krwi określane jest jako krwiak. Płatek ucha ulega zgrubieniu i obrzękowi. W wyniku krwotoku skóra oddziela się od leżącej wewnątrz chrząstki.

Jakie są objawy?

Najwyraźniej dostrzegalnym objawem jest duża, wypełniona płynem torbiel we wnętrzu małżowiny Zazwyczaj kot drapie okolicę ucha. Jeśli dołączy się zakażenie, wnętrze przewodu słuchowego wydziela nieprzyjemny zapach. Jakie grozi niebezpieczeństwo?

Krwiak ucha nie zagraża życiu zwierzęcia. Krwiaki powstające w wyniku zakażenia są bardziej niebezpieczne od tych, które powstały wskutek urazu, ponieważ w efekcie zakażenia może dojść do utraty słuchu. Nie leczone krwiaki osiągają znaczne rozmiary i mogą być przyczyną trwałego uszkodzenia małżowiny W wyniku intensywnego drapania tej okolicy może dojść do przerwania powłoki skórnej i wydostawania się krwi na zewnątrz. Może to stymulować dalsze krwawienie i sprzyjać zakażeniom.

Jak postępować?

Każdy pacjent z krwiakiem ucha powinien być wnikliwie zbadany w celu określenia przyczyny. Należy stwierdzić, czy krwiak powstał w wyniku urazu spowodowanego przez innego kota, czy też jest skutkiem zakażenia. W tym ostatnim przypadku należy podjąć leczenie pierwotnej przyczyny. Krwiak z reguły przecina się i usuwa nagromadzoną krew. Wewnętrzną i zewnętrzną warstwę skóry Sączy się z chrząstką szwem chirurgicznym, co zapobiega dalszemu gromadzeniu się krwi i rozwarstwianiu tych powierzchni. Należy zwrócić uwagę na dokładne badanie pacjentów z krwiakami uszu w kierunku zakażeń głębiej leżących części ucha. Z doświadczenia autorów wynika, że 90% krwiaków ucha powstaje w wyniku samoistnie powstających uszkodzeń, będących wynikiem zakażenia ucha.