.:PANLEUKOPENIA:.

Choroba ta jest jedną z najdawniej znanych chorób, atakujących koty na całym świecie. Jednakże aż do lat sześćdziesiątych przyczyna tej choroby nie była dokładnie poznana. Obecnie wiadomo, że czynnikiem odpowiedzialnym za powstawanie panleukopenii jest wirus, a dokładniej parwowirus. Historyczne znaczenie ma fakt, że parwowirus psów, który pojawił się w latach siedemdziesiątych w Stanach Zjednoczonych, zabił tysiące psów w całym kraju. Parwowirus psów wciąż stanowi zagrożenie i prawdopodobnie jest przyczyną śmierci większej liczby tych zwierząt niż wszystkie inne choroby zakaźne psów razem wzięte.

Istnieją podobieństwa między parwowirusem panleukopenii kotów a parwowirusem zakażającym psy. Uważa się, choć nie potwierdzono tego naukowo, że parwowirus koci współcześnie uległ mutacji i stał się zakaźny dla psów, powodując wystąpienie choroby w latach siedemdziesiątych. W rzeczywistości przez lata siedemdziesiąte i na początku lat osiemdziesiątych powszechnie stosowano u psów szczepionkę przeciw panleukopenii kotów, w nadziei zahamowania rozprzestrzeniania się parwowirozy psów. Z doświadczenia lekarzy weterynarii wynika, że w tym okresie szczepionka przeznaczona dla kotów była u psów do pewnego stopnia skuteczna. Wiadomo też, że wirus panleukopenii kotów może atakować również inne zwierzęta, takie jak szopy, skunksy i fretki.

Wirus panleukopenii kotów, nieprawidłowo nazywanej "nosówką kotów", powoduje w organizmie tych zwierząt znaczne spustoszenie. Jest bardzo zaraźliwy dla wszystkich wrażliwych osobników. Zakażone koty zarażają inne przez odchody zawierające parwowirusy Poza organizmem wirusy mogą przez miesiące i lata przeżywać w ziemi, klatkach, kojcach, naczyniach do karmienia itp.

Zdrowe koty mogą być eksponowane na wirusy przez bezpośredni kontakt ze zwierzętami chorymi lub stykają się z nimi poprzez zanieczyszczone podłoże, naczynia, kojce itd. Okres inkubacji choroby jest krótki, zazwyczaj wynosi około jednego tygodnia. Choroba jest poważna i około 90% wszystkich nie szczepionych kotów poniżej szóstego miesiąca życia umiera. Niektóre dorosłe osobniki mogą nie wykazywać objawów choroby, ale śmiertelność u nie szczepionych dorosłych kotów wynosi około 50%. Trzeba zauważyć, że niektóre nie szczepione starsze koty mają naturalną odporność, powstałą w wyniku wcześniejszego kontaktu z czynnikiem zakaźnym i przeżycia choroby. Innymi słowy, część starszych nie szczepionych kotów ma nabytą odporność na panleukopenię.

Jakie są objawy?

U kota chorego na panleukopenię występują różnorodne objawy U kociąt są one bardzo znaczne, często prowadząc do śmierci. Dowiedziono, że zakażeniu mogą ulegać rozwijające się płody w okresie życia śródmacicznego. Jeśli do tego dojdzie, poszczególne obszary organizmu płodu nie rozwijają się prawidłowo. Najbardziej klasycznym zaburzeniem jest niedorozwój móżdżku. Zahamowane zostaje kształtowanie się móżdżku, obszaru mózgowia odpowiedzialnego za koordynację ruchową. Kiedy kocięta zaczynają chodzić (w wieku około 4 tygodni), zataczają się przy poruszaniu i mogą być niezdolne do pobierania pokarmu. Następstwem tego jest śmierć. U kociąt zarażonych po urodzeniu i u kotów starszych najczęściej obserwowanym objawem są wymioty, a następnie biegunka, co powoduje odwodnienie. Wymiociny i kał mogą zawierać domieszkę krwi. W początkowych stadiach choroby zazwyczaj występuje gorączka, choć w stadiach późniejszych temperatura może być normalna lub obniżona. Śmierć kociąt i osobników starszych następuje po okolo 12 godzinach od wystąpienia pierwszych objawów choroby.

Jak postępować?

Stosuje się leczenie objawowe. Nie istnieją leki wybiórczo zabijające wirusy Przy podejrzeniu choroby pomoc weterynaryjna musi być natychmiastowa. Niezbędne może być dożylne podawanie płynów, aby zapobiec odwodnieniu, powstałemu w wyniku wymiotów i biegunki. Na szczęście dostępne są skuteczne i bezpieczne szczepionki zapobiegające tej chorobie. Po raz pierwszy kocięta powinny być szczepione w wieku 6 tygodni. Szczepienia przypominające stosuje się co 2-4 tygodni do osiągnięcia wieku 16 tygodni, a następnie powtarza się je corocznie.