.:SCHORZENIA TĘCZÓWKI:.

Barwna struktura we wnętrzu oka nosi nazwę tęczówki. Przez rozszerzanie się lub zwężanie otwór w tęczówce, nazywany źrenicą, reguluje ilość światła docierającego do wnętrza oka. Przy jaskrawym oświetleniu kot ma zwężone, wyglądające jak szparki źrenice, przy świetle przyćmionym przybierają one formę bardziej owalną, a nawet okrągłą.

.:TORBIELE TĘCZÓWKI:.

Niekiedy na tęczówce występują niewielkie, okrągłe, ciemne plamy, które nie są ściśle związane z jej powierzchnią. Są to torbiele tęczówki. Przyczyna ich powstawania nie jest znana i zasadniczo nie stosuje się leczenia, ponieważ nie zakłócają one funkcjonowania tęczówki.

.:BIELACTWO OCZNE:.

Czasami jedna lub obie tęczówki kota nie są pigmentowane. Zjawisko to występuje u kotów o całkowicie białym umaszczeniu lub o przewadze białej sierści. Tęczówka może być wielobarwna lub różowa. Niekiedy towarzyszy temu głuchota ucha leżącego po tej stronie głowy. Bielactwo nie jest chorobą, lecz stanowi wadę genetyczną. Nie stosuje się leczenia.

.:PRZETRWAŁA BŁONA ŹRENICY:.

Rozwój tęczówki postępuje nadal w okresie pierwszych dwu tygodni po urodzeniu. U noworodków tęczówka stanowi jednolitą błonę, w której brak otworu zwanego źrenicą. Poczynając od momentu narodzin przez okres około dwu tygodni, komórki znajdujące się pośrodku tęczówki obumierają, dzięki czemu powstaje otwór stanowiący źrenicę. Hodowca nie widzi, jak te zmiany zachodzą, ponieważ przez pierwsze dwa tygodnie życia powieki kocięcia pozostają zamknięte. Niekiedy podczas tworzenia się źrenicy obumierające komórki pozostają, tworząc niewielkie włókienka w jej świetle. Określane jest to jako przetrwała błona źrenicy.

Objawy

Kiedy fragmenty tkanki pozostają w świetle źrenicy, jej otwór ma kształt nieregularny i przerośnięty jest włóknistymi nitkami. Źrenica nie stanowi eliptycznego otworu, ale raczej przypomina popękaną szklaną kulkę.

Leczenie

Koty z przetrwałą błoną źrenicy w zasadzie nie wykazują zaburzeń. Jednakże z powodu braku zdolności do zwężania się i rozszerzania źrenica nie może regulować ilości światła docierającego do wnętrza oka. Właściciel może nawet nie zauważyć tej nieprawidłowości. Nie stanowi ona zagrożenia dla życia zwierzęcia.

W większości przypadków przetrwałej brony źrenicy nie stosuje się żadnego postępowania lekarskiego. W pojedynczych przypadkach przeprowadza się zabieg chirurgiczny, mający na celu usunięcie nadmiaru włóknistego materiału, zalegającego w świetle źrenicy. Zabieg ten bardzo rzadko jest zalecany i niezbędny.