100_3074.jpg
Polski English


Strona główna » Choroby kotów » Choroby skóry » Zapalenie skóry

.:IDIOPATYCZNE PROSÓWKOWE ZAPALENIE SKÓRY:.

Prosówkowym zapaleniem skóry nazywamy podrażnienie powłoki skórnej, obejmujące zazwyczaj okolicę głowy, szyi, grzbietu i zadu, któremu towarzyszy znaczny świąd. Zmiany prosówkowe mają formę drobnych strupków, wielkości łebka zapałki. U większości zwierząt, u których występuje zapalenie prosówkowe, stwierdza się setki takich strupów, początkowo tworzących się w okolicy grzbietowej. Określenie "idiopatyczne" oznacza, że przyczyna powstawania zapalenia nie jest znana. Idiopatyczne prosówkowe zapalenie skóry odnosi się zatem do licznych drobnych, strupowatych zmian o nieznanej przyczynie. Trzeba pamiętać, że istnieją też inne rodzaje zapalenia prosówkowego, przy których możliwe jest określenie przyczyny powstawania zmian. Może to być zapalenie spowodowane np. ukąszeniami pcheł, alergią i zakażeniem gronkowcowym. Idiopatyczne prosówkowe zapalenie skóry może wystąpić u wszystkich kotów, ale z doświadczenia wynika, że dotyka ono najczęściej koty o czarnym i szarym umaszczeniu.

 

 

Objawy

U kotów z prosówkowym zapaleniem skóry stwierdza się mnogie (zazwyczaj liczone w setkach) drobne strupowate zmiany na głowie, szyi, grzbiecie i zadzie. Poza tymi zmianami nie zauważa się innych objawów chorobowych.

Zagrożenia.

W zaawansowanych przypadkach pacjent może odczuwać wyraźny świąd skóry. W wyniku wylizywania i drapania może dochodzić do znacznych ubytków okrywy włosowej.

Postępowanie.

Jak wspomniano wcześniej, bardzo ważne jest odróżnienie idiopatycznego prosówkowego zapalenia skóry od innych schorzeń, dających bardzo podobne objawy. Diagnozę idiopatycznego prosówkowego zapalenia skóry można postawić jedynie po wyeliminowaniu prawdopodobieństwa innych przyczyn, takich jak alergie, pasożyty (pchły, wszy, świerzbowce), niedobory kwasów tłuszczowych itp. Przy prawidłowym zdiagnozowaniu możliwe jest leczenie idiopatycznego prosówkowego zapalenia skóry. Dobre efekty przynosi podawanie doustnych preparatów zawierających progesteron, np. w formie octanu megestrolu (ovaban i megace). Większość pacjentów dobrze reaguje na podanie tych leków, jednak w pewnych wypadkach może być konieczne okresowe długotrwałe podawanie tego hormonu w małych dawkach przez całe życie pacjenta.

.:ZAPALENIE SKÓRY WYWOŁANE PRZEZ PROMIENIE SŁONECZNE:.

Zapalenie skóry wywołane przez promienie słoneczne obejmuje zmiany na skórze nosa, powiek i krawędzi uszu w wyniku nadmiernej ekspozycji na światło słoneczne. Bardziej narażone na tę przypadłość są koty żyjące w regionach południowych, gdzie jest większe nasłonecznienie, a także koty małe, ponieważ brak im pigmentu, który pomaga przeciwdziałać niekorzystnemu oddziaływaniu promieni słonecznych. Objawy zapalenia skóry wywołanego przez promienie słoneczne są intensywniejsze latem niż w miesiącach zimowych.

Objawy.

Najpowszechniejszym objawem jest drapanie i stan zapalny obszaru objętego zmianami. W bardziej zaawansowanych przypadkach dochodzi do utraty włosów i świądu. Proces może obejmować nos, powieki i małżowiny uszne. Miejscem, w którym zmiany występują najczęściej, są krawędzie uszu.

Zagrożenia.

Nierzadko w wyniku zapalenia skóry wywołanego promieniami słonecznymi dochodzi do owrzodzeń objętej zmianami okolicy. Przy częstej ekspozycji na intensywne promieniowanie słoneczne może rozwinąć się rak skóry.

Postępowanie.

Koty dotknięte schorzeniem należy starannie chronić przed bezpośrednim oddziaływaniem promieni słonecznych. Jeśli nie jest to możliwe, oddziaływaniu promieni słonecznych można częściowo zapobiec, stosując miejscowo kremy z filtrem przeciwsłonecznym. W pewnych przypadkach konieczna może być amputacja płatka ucha.

.:ALERGICZNE ZAPALENIE SKÓRY:.

Kiedy na skórze zwierzęcia tworzy się stan zapalny z objawami świądu, należy podejrzewać alergię. Koty mogą wykazywać reakcje alergiczne na pyłki, nasiona, pchły i inne owady, tworzywa sztuczne, dym tytoniowy, włókna dywanu, detergenty, pokarm i wiele innych czynników. Niektóre alergie są powodowane czynnikami wdychanymi przez zwierzę. Pyły i dymy należą do alergenów wziewnych. Jeśli alergię powoduje pożywienie, mówimy o alergii pokarmowej. Alergie wywołane włóknami dywanu, trawą lub tworzywami sztucznymi określane są jako alergie kontaktowe. Wywoływane przez pchły określa się jako alergie pchle lub zapalenie skóry powodowane ukąszeniami pcheł.

Niezależnie od przyczyny alergii objawy są podobne. Czynnik wywołujący reakcję alergiczną nazywany jest alergenem. Alergeny stymulują u zwierzęcia uczulonego wydzielanie histaminy przez komórki, co z kolei powoduje znaczny świąd. Drapanie i wygryzanie swędzących obszarów jest wyraźnym objawem reakcji alergicznej.

W zależności od przyczyny objawy alergii mogą być krótkoterminowe, sezonowe lub całoroczne. Najczęściej występują alergie związane z porami roku, a ich nasilenie z reguły występuje latem, kiedy trawy i inne rośliny produkują najwięcej pyłków. Podobnie jest u ludzi z "katarem siennym", który jest reakcją alergiczną na pytki traw. Zazwyczaj u kotów w wieku poniżej trzech lat nie rozwijają się alergie, czasami mogą jednak wystąpić również u młodszych pacjentów.

Chociaż alergie rzadko stanowią zagrożenie dla życia, często prowadzą do wyniszczenia zwierzęcia. Znaczny świąd związany z alergią jest przyczyną niepokoju. Ponadto okrywa włosowa i skóra ulegają patologicznym zmianom, czemu z reguły towarzyszy nieprzyjemny zapach.

Objawy.

Jak wspomniano wcześniej, u alergicznych pacjentów zazwyczaj występują objawy świądu. Skóra może być zaróżowiona i objęta procesem zapalnym, aż do utraty włosów i krwawienia. Do obszarów, na których najczęściej obserwuje się zmiany, należą opuszki palców i boki ciała, a w przypadku alergii pchlej grzbiet u nasady ogona. U zwierząt tych występują też często zakażenia uszu. Przy alergiach pokarmowych u pacjenta mogą pojawić się wymioty i biegunka.

Zagrożenia.

Podstawowym problemem związanym z alergiami jest to, że z reguły są one długotrwałą przyczyną dolegliwości, związanych głównie ze świądem. Objawy alergii można ugodzić, ale rzadko są one uleczalne.

Postępowanie.

Leczenie zależy od nasilenia objawów. Niekiedy dermatolodzy weterynaryjni przeprowadzają testy alergiczne dla zidentyfikowania przyczyny i odczulenia pacjenta poprzez iniekcje. Testy alergiczne, chociaż przydatne, są kosztowne i nie zawsze dają właściwy efekt. Z praktycznego punktu widzenia można złagodzić uciążliwość alergii, ale nie można jej wyleczyć. Przypomina to sytuację związaną z katarem siennym u ludzi. Przydatne mogą być preparaty przeciwhistaminowe, takie jak benadryl. Przy znacznym nasileniu objawów lekarze weterynarii stosują silnie działające leki przeciwzapalne, takie jak kortykosteroidy aby usunąć objawy świądu i zapewnić pacjentowi bardziej komfortowe warunki.

Szampony lecznicze, zawierające mączkę owsianą i hydrokortyzony, są użyteczne przy alergiach o umiarkowanym nasileniu. Nie eliminują one wszystkich objawów, ale są pomocne w kompleksowym postępowaniu. Zmiana diety może być skuteczna przy alergiach pokarmowych, są one jednak rzadkie. W przypadku alergii wywołanej przez pchły lub świerzbowce ważne jest wytępienie pasożytów. Zarówno właściciel zwierzęcia, jak i lekarz weterynarii muszą wiedzieć, że zazwyczaj nie udaje się dokładnie określić przyczyny występowania alergii. Leczenie ma na celu ograniczenie objawów reakcji alergicznej, do czego nie jest konieczne znalezienie sposobu wyleczenia schorzenia. Głównym celem terapii jest poprawa jakości życia pacjenta z alergią.