.:ZAPALENIE UCHA:.

U kotów występują dwa rodzaje schorzenia, jakim jest zapalenie ucha.

.:ZAPALENIE UCHA ZEWNĘTRZNEGO:.

Zapaleniem ucha zewnętrznego określa się zakażenia struktur ucha leżących powyżej baony bębenkowej. Procesem zapalnym objęty jest przewód duchowy zewnętrzny. W przewodzie duchowym kota może rozwijać się wiele mikroorganizmów: bakterie, drożdże i grzyby. Spośród trzech wymienionych najczęściej występującym patogenem są bakterie.

Jakie są objawy?

Zapalenie ucha zewnętrznego objawia się różnie i występuje w różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się potrząsanie głową i drapanie łapą okolicy ucha. Czasem daje się wyczuć nieprzyjemny zapach powodowany przez czynnik zakaźny i przez wytwarzanie nadmiernych ilości woskowiny w wyniku zakażenia. Jeśli występują objawy bólowe, kot może tracić apetyt. Przy dużym nasileniu zakażenia może dojść do uszkodzeń ścian kanału duchowego i krwawienia w jego wnętrzu. Umiarkowane formy zapalenia mogą pozostać niezauważone przez właściciela i odkryte dopiero przy rutynowym badaniu ucha w lecznicy weterynaryjnej. W przypadkach zaawansowanych woskowina i płyn sączący się z objętych zapaleniem tkanek zatyka przewód duchowy, co może być przyczyną zaburzeń słuchu.

Jakie grozi niebezpieczeństwo?

Wszystkie przypadki zapalenia ucha zewnętrznego stanowią potencjalne niebezpieczeństwo. Może dojść do uszkodzenia błony bębenkowej i trwałej utraty słuchu. Jeśli nastąpi uszkodzenie błony bębenkowej, zakażenie może rozprzestrzenić się na ucho środkowe i wewnętrzne, powodując rozlegle i trwale uszkodzenia tych struktur. Trzeba też pamiętać, że wiele zwierząt przez drapanie powoduje samouszkodzenia uszu.

Jak postępować?

Przy zapaleniu ucha zewnętrznego należy przeprowadzić dokładne badania i określić przyczyny zapalenia. Wykonuje się badania laboratoryjne, wśród nich posiewy mikrobiologiczne w celu określenia rodzaju występujących bakterii i grzybów.

Dostępne są różnego rodzaju roztwory stosowane do uszu, zabijające bakterie, drożdże i grzyby. W przypadkach bardzo rozległych i przewlekłych stosuje się zabieg chirurgiczny, mający na celu skrócenie przewodu duchowego i "otwarcie" go, umożliwiające wypływanie powstającego w wyniku zakażenia płynu i osuszanie objętych stanem zapalnym tkanek.

W sprzedaży są też dostępne płyny umożliwiające zapobiegawcze przemywanie kanału duchowego. Pozwalają one na oczyszczenie przewodu z woskowiny i osuszają go. Ponadto ich lekko kwaśny odczyn hamuje rozwój bakterii, drożdży i grzybów. Dobrej jakości roztwory do przemywania, choć są kwasami, zasadniczo nie działają drażniąco. Zwierzętom dotkniętym chorobą należy przemywać uszy co najmniej raz w tygodniu, aby zapobiec nawrotowi zakażenia. W celu zidentyfikowania przyczyny trzeba przeprowadzać dokładne badanie uszu.

.:ZAPALENIE UCHA ŚRODKOWEGO:.

Zapalenie ucha środkowego jest to zakażenie obszaru leżącego wewnątrz bębenka duchowego. Zazwyczaj jest ono następstwem zakażenia przewodu słuchowego. Bębenek duchowy jest uszkadzany przez bakterie (rzadziej grzyby), docierające do ucha środkowego przez uszkodzoną błonę bębenkową. Zakażenie to może być też powodowane przez bakterie docierające tu razem z krwią lub poprzez trąbkę Eustachiusza.

Jakie są objawy?

Potrząsanie głową i drapanie okolicy ucha oraz pogorszenie słuchu wskazują na zakażenie ucha środkowego. Ponieważ główne nerwy unerwiające mięśnie twarzy przechodzą przez ucho środkowe, proces może objąć również mięśnie twarzy. W pobliżu ucha znajduje się staw żuchwowy. Otwieraniu jamy ustnej może zatem towarzyszyć bolesność. Przy przerwaniu błony bębenkowej we wnętrzu przewodu słuchowego znajduje się wydzielina o nieprzyjemnym zapachu. W przypadkach zapalenia ucha środkowego bez uszkodzenia błony bębenkowej jest ona odbarwiona i wybrzuszona.

Jakie grozi niebezpieczeństwo?

Ponieważ ucho środkowe położone jest w pobliżu głównych nerwów i pełni zasadniczą rolę w procesie dyszenia, wszystkie zakażenia tej okolicy należy traktować jako poważne. Istnieje też niebezpieczeństwo uszkodzenia bębenka słuchowego.

Jak postępować?

Większość zakażeń ucha środkowego powodują bakterie wrażliwe na antybiotyki podawane doustnie. Dobre skutki przynosi przepłukiwanie przewodu słuchowego w celu oczyszczenia ucha zewnętrznego i środkowego. Ze względu na dużą bolesność przy płukaniu przewodu słuchowego na ogół potrzebne jest znieczulenie. Posiew mikrobiologiczny z płynu wypełniającego przewód słuchowy może pozwolić na określenie przyczyny zakażenia. Chociaż najczęściej są to bakterie, czasami winowajcą mogą być grzyby. W przypadkach opornych na antybiotyki i płukanie przewodu słuchowego może być konieczne chirurgiczne otwarcie i oczyszczenie zakażonej okolicy. Terapia może trwać przez kilka miesięcy, zanim nastąpi całkowite wyleczenie.